شاهپور دوم معروف به شکارچی اعراب

شاهپور دوم معروف به شکارچی اعراب: نهمین ‌پادشاه‌ ساسانی،

شاهپور دوم بیشترین‌ زمان‌ حکومت را در ایران داشت. وی هفتاد سال‌ پادشاه ایران‌ بود و جالب ‌است ‌بدانید وی زمانیکه ‌در شکم ‌مادرش ‌بود به شاهی ‌رسید و بزرگان ‌تاج‌ پادشاهی ایران را بر روی ‌شکم‌ مادرش ‌نهادند،

بزرگ‌ قبایل‌ عربستان، «ابن ‌مخلب‌» نام‌ داشت ‌وی ‌در زمانیکه‌ شاهپور هفت ‌ساله‌ بود به ‌ایران‌ حمله ‌کرد و به قتل و غارت فراوان ‌در ایران پرداخت. در همان‌ جنوب ‌ایران ۱۲۰۰۰۰ زن و مرد و کودک ‌را به اسیری‌ گرفت ‌تا‌ برده ‌و کنیز کند. پس از چند روز راهپیمایی آذوقه ‌آنها‌ تمام‌ میشود و وی ‌باکمال ‌بیرحمی‌، تمام ‌اسیران ایرانی را گردن ‌زده ‌و بکشورش ‌بازمیگردد.

هفت ‌سال ‌بعد دوباره‌ به تصور‌ اینکه هنوز شاهپور بچه ‌است ‌و او میتواند با خیال ‌راحت‌ به غارت‌ بپردازد، تدارک ‌حمله ‌به ایران‌را میبیند. اینبار شاپور خود، سرداری ‌سپاه ‌را برعهده‌ گرفت‌. این بار جزو معدود دفعاتی‌است که شاه ایران دستور میدهد ‌‌به هیچ ‌عنوان اسیر نمیگیریم. در این ‌زمان‌ شاپور ۱۴‌ ساله‌ است. شاپور سپاه‌ عرب ‌را بین‌ دجله ‌و فرات‌ گیر انداخته دستور تخریب‌ پلها را صادر نموده تا‌ هیچ عربی نتواند بگریزد؟ این جنگ‌‌ غروب هم آنروز به پایان‌ رسیده و از لشکر اعراب هیچکس سالم باقی‌ نمی ماند.

بدستور شاپور «ابن مخلب» ‌را که قدی ‌بلند و بي قواره و صورتی آبله گون داشت ‌ ‌‌از بین زخمیها‌ پیدا کرده ‌نزد وی آوردند. شاپور علت‌ حمله‌ را پرسید و‌ وی‌ علت‌ را «گرسنگی ‌اعراب ‌و بچه‌ بودن‌ شاه ایران» عنوان ‌میکند. شاپور میگوید: «اگر اعلام ‌میکردید ما به شما‌ آذوقه ‌میدادیم!» و در پاسخ شاهپور که‌ «چرا دفعه ‌قبل‌ اسیران ‌راقتل‌ عام ‌کردید» میگوید:
خوراکمان ‌رو به پایان ‌بود‌ ونمیتوانستیم ‌آنها را سیر کنیم‌.

شاپور پرسید: چرا آزادشان‌ نکردید که‌ بروند. خلیفه عرب ‌کمی درنگ کرد و در پاسخ ‌گفت‌:
بفکرم ‌نرسید؟!؟!؟!‌

از این روی، شاپور دستور میدهد شانه‌هایش ‌را سوراخ‌ کرده ‌و از آن ‌طنابی‌ گذرانده ‌و بر سر در شهر آویختند، و از آن‌ پس ‌دستور داد که‌ هر عربی‌ را در مرزهای ‌ایران‌ یافتند بهمین‌ روش‌ مجازات‌ کنند.

و اینچنین ‌شد که‌ اعراب لقب ذوالاکتاف ‌را (یعنی‌:صاحب‌کتف‌ها) به‌ شاپور‌ دوم دادند.

یادش‌گرامی، و راهش که امروز راه «انجمن پادشاهی ایران» است، پر رهرو باد!

دیدگاه خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*
*

*