جَشَن باد درگذشت اشو زرتشت

روز خیر(خور) از ماه دی یازدهمین روز دی ماه باستانی و پنجم دی معاویه ای

 

زرتشت در هنگام یورش ناگهانی قبایل تور در بلخ به دست یک تورانی کشته شد. در کتاب‌های پهلوی نام قاتل وی توربراتور یادشده‌است.

داستان درگذشت اشوزرتشت آنگونه كه در كتاب پهلوی «زادسپرم» آمده است و ماجرای كشته شدن آن وخشورِ(پیام آور آسمانی) پاك در آتشكده ی بلخ، در هنگام نیایش و به دست یك تورانی به نام «توربراتور» در شاهنامه ی فردوسی نیز بازتاب یافته است.

پنجم دیماه را سالروز درگذشت پیامآور ایران باستان میدانیم، یادش را گرامی میداریم و بر آموزه هایش استوار میمانیم.

تاریخ یکتاپرستی در جهان، از پیامبری اشوزرتشت در سرزمین «ایرانویج» آغاز می شود. بنابر باور زرتشتیان، نزدیک به بیست سده پیش از زایش مسیح، زرتشت در ششم فروردین، چشم به جهان گشود. از «گاتها»، سروده های پیامبر، پیداست كه نامش «زرتشتر» و نام خانوادگی اش «سپیتمه» است.

برخی از زبانشناسان چم(معنی) زرتشتر را ستاره ی زرین یا درخشان خواندهاند. او پس از سی سال، در همین روز، از سوی اهورامزدا برگزیده شد تا مردمان را به سوی یگانه دانای بزرگ هستی بخش رهنماید؛ آنان را به اندیشه، گفتار و کردار نیک سفارش کند و آزادی اراده و شادی را برای آنان به ارمغان آورد.

هنگامی که زرتشت ۷۷ سال از عمرش می گذشت و در آتشکده شهر بلخ بود در اثر جنگ ایرانیان و تورانیان گشتاسب و پسرش اسفندیار از بلخ که پایتخت آن زمان بود خارج شده بودند و فرمانروای تورانی ارجاسپ – که دشمن دیرینه ایران- بود از موقعیت استفاده نمود و توربراتور فرمانده سپاه خود را با لشگری به ایران فرستاد.لشگر تورانی دروازه های شهر بلخ را با وجود دلاوری های ایرانیان در هم شکست و هنگامی که زرتشت پیامبر ایرانی با لهراسب و گروهی از پیروانش در آتشکده بلخ به نیایش مشغول بودند با یورش لشگریان مهاجم همگی جان باختند.
اشو زرتشت هیچگاه ادعای پیامبری نکرد و خود را نماینده خدا بر روی زمین ندانست و هیچگاه به مردم امر و نهی نکرد و همه کارها را به عقل و خرد فردی و قوانین جامعه سپرد. هیچگاه با اندیشه های متفاوت مبارزه نکرد او فقط دشمن دروغ بود و به مردم می گفت: اول سخنها را بشنوید و بعد با اندیشه تصمیم بگیرید.
زرتشت فرمود: راه در جهان یکی است و آن راه راستی است ، او همه را به گفتار و اندیشه و كردار نیك  فرا خواند كه این سه اصل از هر اصولی دینی بالاتر است ،zartosht

زرتشت در مورد دشمن خود فرمود: من در برابر دشمن خود تیغ شمشیر نمیكشم بلكه چراغی می افروزم.
آری سرور دو گیتی و پیام آور راستی همه مردم را به اندیشه و خرد خود سپرد .

تاریخ یکتاپرستی در جهان از پیامبری زرتشت، در سرزمین « ایرانویج » آغاز می گردد؛ نزدیک به بیست سده پیش از زایش مسیح. زرتشت در ششم فروردین  گویا  در کنار دریاچه ی چیچست ( ارومیه ) به دنیا آمد. پس از سی سال،  مردمان را به اندیشه، گفتار و کردار نیک سفارش کرد و آزادی اراده و شادی را برای آنان به ارمغان آورد.
سرودهای اهورایی اش  گاتها  در روزگاران ایران، مردمان را به راستی راهبر شد و ایمان آورندگان به پیام او با پیروی از آن به شادی و رسایی رسیدند.
زرتشت پیام خود را با پشتوانه ی « وهومن » ( اندیشه نیک )، برای دانایان و فرزانگان اجتماع ارزانی می دارد؛ پیام اش انسانی و به دور از خرافات و دستورهای جبری است، و هر چه هست آزادی و آزادگی است.
در سرزمین مادری اش، کاهنان مردم فریب او را می رانند و دین اش را دروغین می خوانند. چرا که اگر مردم دانا شده، خرد و آزادگی را بپذیرند، دیگر اجازه نخواهند داد ناراستان به غارت و چپاول اموال زحمتکشان ادامه دهند.
به سبب دشمنی ها، برای گسترش آیین راستی از شمال غربی ایرانویج  سرزمین مادری اش  کوچ کرده و به بلخ می رود و کتاب اهورایی اش را به خردمندان و فرهیختگان دربار کی گشتاسب می نماید و با آنها به گفتگو و چالش می نشیند تا در این میان، به فرزانگی و پاکی گفتارش پی می برند و دین اش را می پذیرند.
آیین  زرتشت با شتاب گسترش می یابد. پیشروی دین تا جایی است که می سراید:
« بهترین آرزوی زرتشت اسپنتمان بر آورده شد
زیرا اهورا از پرتو راستی
به وی فراوانی جهان مینوی و مادی
و زندگانی نیک برای همیشه ارزانی داشته است
و حتی کسانی که با وی دشمنی می ورزیدند
اکنون گفتار و کردار دین بهی را آموخته اند. »
( یسنا ۵۲ بند ۱)
در گاتها نام گشتاسب، فرشوشتر و جاماسب آمده و از خداپرستی، مردم دوستی، دین داری، دین گستری و دانایی آنان ستایش شده و بر آنان آفرین فرستاده شده است. هیچ درباره ی شمشیر آختن و خونریزی آنان گفتگویی به میان نیامده است.
هم چنین زرتشت از بد خواهان خود، بندو، گرهما و اوسیج نام می برد و می گوید که آنان و دیگر پیشوایان کیشی و سرداران کشوری در سرزمین مادری اش به او آزارهایی رسانیده، او را آواره گردانیده اند، ولی در آنجا نیز سخن از نیایش ها و کوشش های وی است که می خواهد آنان را نیز به راستی راهبری کند.
تنها در یک جای است که می فرماید؛ که اگر کسی برای تباهی خانه و برزن و شهر و کشور بتازد باید او را با جنگ افزار درست کرد تا به حقیقت پی برده، از چنین کار پشیمان گردد و دست از آن بردارد. (یسنا ۳۱ بند ۱۸)
تاًثیر تفکرات و اندیشه های او، در جهان انکار ناپذیر است. به تازگی در ایران و جهان کتاب ها و مقالات فراوانی درباره ی دین زرتشتی، گاتها و افکار زرتشت منتشر شده است.شوربختانه آیین زرتشت در زمان ساسانیان به دست مغها افراطی مورد تخریب قرار گرفت و آنها  این آیین را با مسائل و قوانینی آمیختند كه موجب سرخوردگی بسیاری از مردم شدند.

امروزه نیز زرتشتیان همه، از چند روز پیش از خیر روز، در یکی همازوری دینی و آیینی، در فراهم آوردن سفره ها و خوردنی ها و میوه ها و لرک به یکدیگر یاری می رسانند و این کردار های نیک و آیینی را کرفه می دانند.از برآمدن خورشید روز خیرایزد و دی ماه تا فرو رفتن خورشید این روز، در آرامگاه های زرتشتی، جوشش و کوشش مردم، به همراهی موبدان و آوای دلنشین اوستا، دیده می شود.اینک فروهر پاک اشوزرتشت از جهان مینوی ما چشم بر می دارد و اندیشه و کردار و گفتار ما را می بیند. اشوان (=پیروان آیین راستی) را می نگرد و جاودانگی آیین راستی را آرزو می کند.
فرجام یافت به شادی و بهروزی  باشد که همه ما در راستی و نیکی از رهروان اشو زرتشت باشیم درود بر روان پاک و فَرَوَهر جاویدان اشو زرتشت.

خور روز از ماه دتوشو  برابر با پنجم دی ماه ۳۷۵۲ زرتشتی

موبد مانترانو

مشترک دیدگاهها بشوید

یک دیدگاه

  1. بادرود
    گرامیان در نوشتار نوشتید زرتشت هیچگاه ادعای پیامبری نکرد.ولی خودتان نوشتید پیامبر نام بردید.
    اشو زرتشت یک فرزانه واندیشمند بود که خود راه نیک زیستن رو از راه اندیشه دریافت نه وحی اسمانی که مشتی یاوه گو شیاد چنین میگویند.این فرنام پیامبر فراخور اشو زرتشت نیست.

دیدگاه خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*
*

*