هووخشتره، کوروش، داریوش، ارشک، اردشیر بابکان و شاهنشاه آریامهر به ما می نگرند.

باز دوباره در سرسرای رژیم اسلامی غوغایی به پا هست، انتخابات رئیس جمهوری در راه است و همه نیروهای سیاسی رژیم خیزش بر داشته اند تا نفر اولی باشند، که به صندلی ریاست جمهوری تکیه بکنند، و در مقابل ولی فقیه اشان سر فرود آورند و فریاد نوکری سر دهند.

 Iranshahr

از روز اولی که این رژیم ددمنش و انیرانی، بر آریابوم تسلط پیدا کرد، با رنگ کردن دیکتاتوری اسلامی اش در لابلای انتخابات و ریاست ها، هر چند سال یک بار، به نمایش تئاتری پرداخته که به خویش وجه بین المللی بدهد.

آن چیزی که تا به امروز جمهوری اسلامی را دور از گزندهای خارجی  یا داخلی نگه داشته همین وجه دموکراسی بودنش بوده است. تا جایی که نیروهای چپ گرا(اصلاح طلبان امروزی) که خود را رهروان خمینی گجستک می دانند، بر جمهوریت این رژیم بیش از پیش پا فشاری می کنند، چرا که اگر این چهره بند، از چهره اشان بی افتد، مردم با آشکاری خواهند دید که این رژیم، رژیمی بس نامشروع و زد انسانی است. دیگر کاری به اسلامی بودنش نداریم، چرا که از نظر انجمن پادشاهی ایران، باز گشایی تازی نامه به دست استاد فولادوند، خنجری کشنده در قلب اسلامشان بوده است، و حالا زمان خنجر زدن به قلب نظام سیاسی اشان است.

khamenei-sed-ali

بعد از آخرین انتخابات رئیس جمهوری، و ۳ سال بحران های پس از آن، کل نظام آگاه است، که دیگر هیچ کس از مردم ایران حاضر به پای صندوق های رای رفتن نخواهد بود، به همین شکل، احمدی نژاد در این زمان ۴ ساله، چنان اوضاع اقتصادی و روزمره مردم را به بدی گراییده است، که مردم کم در آمد و مستضعف هم که تا قبل، بخشی از نیروهای رژیم بودند، دیگر حاضر به صحنه آمدن برای رژیم و تئاترهای از پیش نوشته شده نیستند.

پس برای نگه داشتن دست بالا برای خویش، رژیم و از همه بالا تر آقای ولی فقیه، به شکل جنگ زرگری، نزاع بین دو جناح اصول گرا و اصلاح طلب را هر روز بیشتر بالا می برند، تا شاید مردم ایران دوباره به پای صندوق رای بیایند.

آن چیزی که به دنبال آن هستند این است، که رژیم و اسلامشان در امان بماند. پس اگر لازم شود که از رفسنجانی خمینی دومی بسازند، که پرچم دار آقایشان و اصلاح طلبی باشد، به یقین این کار را خواهند کرد.

باید نشست و دید چه کسانی نامزدی اشان تایید می شود، ولی آن چیزی که روشن هست، که این دولت، مانند دولت بختیار چندان دوامی نخواهد داشت، چرا که بعد از ۳۴ سال حکومت اسلامی، این رژیم برای بقای خودش هنوز نیاز به انقلابیون دیروز دارد، تا جایی که سیاسیون بزرگ شده در این رژیم بهتر از احمدی نژاد نخواهند بود.

همان طور که خمینی گجستک گفت، اقتصاد مال خر است و بس. پس این رژیم اگر ۱۰۰ سال دیگر هم (اهورامزدا نخواهد)، باقی بماند، دردی از دردهای اقتصادی و روز مره مردم ایران بر نخواهد داشت. مردم ایران دیگر آگاه شده اند، که نه شرکت و نه تحریم انتخابات راه آینده است، بلکه تخریب و رو در رو شدن با گجستکان تا ایرانمان را برای یک بار هم که شده است از چنگال اشغال گران انیرانی خارج کنیم، و با باستانگرایی و بازگشت به ایرانیتمان انتقام قادصیه را بگیریم.

امروز تنها گروهی که به ایران و ایرانی می اندیشد انجمن پادشاهی ایران است، و زیر پرچم درفش کاویانی و آیین ریشه ای به دست، به سوی این آزادی حرکت می کند.

 

پاینده ایران

پاینده آیین ریشه ای

پیروز باد تندر

 

نیکدل کاویانی

Tags: 

دیدگاه خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*
*