وا وطنا

چکامه «وا وطنا» در آغاز پیدایش اولین نشانه‌ها از انقلاب اسلامی و ایران ستیز، توسط استاد فولادوند بنیانگذار و سخنگوی انجمن پادشاهی سروده شده است که در پی این سالهای سخت تک به تک موارد آن برای همه آشکار شده است، پیشکش یاران میکنیم.
برای اینکه از این پس فریاد «وا وطنا» سر ندهیم به صفوف «تندر» بپیوندید، تا ایران را بر بنیادی ایرانی و با دست ایرانی بنا نهیم.

ملک پر از درد و بلا کرده اند/ نمایشی تازه به پا کرده‌اند
توده ئی و خلقی و دزد و چریک/ جا همه در زیر عبا کرده‌اند
میهن پرنعمت و آرام را/ بیخردان، کربلا کرده‌اند
لب نزند دم بجزاز یک سخن/ وا وطنا وا وطنا وا وطن

یک طرف این اثر بس درام/ غنوده آرام یکی پیر خام
سوی دگر، قلدر روی زمین/ روس هنر پیشه نقش آفرین
معرکه گردان دغل انگلیس/ سلاح او بی‌بی سی بس خبیث
دشمن آرامش ایران من/ وا وطنا وا وطنا وا وطن

فتنه تاریخ به پا گشته است/ غرب همه دشمن ما گشته است
روسی و آمریکی و هم انگلی/ موجب این جور و جفا گشته است
تحفه ببازار وطن یکسره/ حیله و نیرنگ و ریا گشته است
کلیله را دمنه شده رایزن/ وا وطنا وا وطنا وا وطن

وای وطن یکسره ویران شده/ دین سبب قطل دلیران شده
مادر بیچاره پریشان شده/ اهرمن و دیو چه شادان شده
تیغ دغا آیه قران شده/ غرقه بخون پیکر ایران شده
گریه کنم بهر تو یا خویشتن/ وا وطنا وا وطنا وا وطن

این نه قیام است که طفلان کنند/ مادر بیچاره پریشان کنند
بره خود طعمه گرگان کنند/ ساخته را سوخته، ویران کنند
آنچه خطا است همه، آن کنند/ نوکری دشمن ایران کنند
دور شو‌ ای هم وطن از اهرمن/ وا وطنا وا وطنا وا وطن

آه که بازار ستم داغ شد/ لاغر مزدور و دغل، چاق شد
مردک عمامه‌ای زشت خو/ صاحب پرونده و بنچاق شد
از ستمش خودرو و ماشین چرخ/ سوخت موتور، یکسره اوراق شد
بانگ بر آریم تو و ما و من/ وا وطنا وا وطنا وا وطن

این سخن از من بشنو هموطن/ تیشه تو بر ریشه میهن مزن
با تبر جاهلی و بد دلی/ ریشه آرامش میهن مکن
بعد کشی بانگ که‌ ای وای من/ کشته شد از خنجر من مام من
مرده از این بی‌ وطنی نام من/ وا وطنا وا وطنا وا وطن

فرود منوچهری فولادوند تهران – ۱۳۵۶ (معا.)

Tags: 

دیدگاه خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*
*