آیا جمهوری اسلامی در حال فروپاشی است؟

چند مدتی است دعوا های «مجلس اسلامی» با «دولت کودتا» به عنوان نشانه های فروپاشی رژیم یاد می شود. عده ای در این چند ماه، تواب سازهای رسانه های بیگانه، گفته های دیپلمات ها و سفرای پناهنده شده را سند فروپاشی رژیم قرار دادند، به دنبال آن، اصطلاح فروپاشی به سخنان میرحسین موسوی پای می گذارد.

اما آیا رژیم در حال فروپاشی است؟

مجلس اسلامی با دولت در حال زد و خورد جدی نیست. انداختن یکی در پرتگاه همانا افتادن خویشتن است. مجلس قدرتی ندارد و لاریجانی در این فصل سقوط رژیم نقش همان حسن کچل را بازی می کند که مکتب نمی رفت وقتی میرفت جمعه می رفت.  این همان مجلسی است که جانباز شیمیایی جنگ پیش روی آن دست به خودسوزی می زند و رییس مجلس شخص را یک معتاد معرفی می کند. مجلسی که خود را تا حد پارلمان جاکشان با تصویب لایحه ی حمایت از خانواده (بخوانید لایحه ی حمایت از صیغه بازی) پایین آورده است و در چند ماه آینده باید شاهد یک دست تر شدن مجلس رژیم باشیم. عزل و حتی استیضاح احمدی نژاد در این شرایط کاملا ناممکن است و افرادی که در مجلس رژیم حضور دارند جز جنگ بر سر منافع مادی(لنگ مرغ) مشکل دیگری با دولت ندارند. از طرف دیگر هم نمی توان گفته های چند دیپلمات و سفیر تازه پناهنده شده را سند قرار داد و گفت رژیم در حال فروپاشی است. استیضاح احمدی نژاد را کسانی جدی می دانند که دهانی گنده دارند و مغزی کوچک و ساختار قدرت رژیم را نمی دانند.

پس نتیجه می گیریم که رژیم در حال فروپاشی از درون نیست.

اگر فروپاشی در رژیم در حال شکل گیری بود شاهد ترور شخصیت هایی از رژیم می شدیم. در اصل فروپاشی کلمه ای است در حد پریشان گویی های آقای موسوی؛ و هشدارهای ارباب نوازانه و و دلسوزانه به «نظام» و کسانی که از فروپاشی سخن می گویند همانا همان کسانی هستند که از براندازی به شدت در هراسند. اما تا اینجا که این رژیم حتما ساقط خواهد شد را ما به آنها تحمیل کرده ایم.

کسانی از فروپاشی سخن می گویند که باور کرده اند اصحاب کهف هستند و میخواهند سه قرن در خواب فرو روند و وقتی برخیزند رژیم دچار فروپاشی شده باشد.

جدا از این که شرایط فروپاشی هست یا خیر، پس از فروپاشی رژیم های دیکتاتوری، رژیم دیکتاتوری دیگر جای آن را می گیرد. تا زمانی که نیروهای مردمی و سازمانهای چریکی پا به میدان نگذارند این روند تکرار می شود و بی ثباتی و کودتاهای پیاپی و کشت و کشتار جای آن را می گیرد.

انتخابات تقلبی ۸۸ که از سوی دشمنان اصلاح طلب ما کودتا نامیده می شد و من نیز در مقاله ها از انتخابات تقلبی رژیم به غلط کودتا یاد می کردم، در اصل نوعی فروپاشی و بهتر بگویم پاکسازی آن چه که نا خودی (بیرون از مافیای خود) نامیده می شود بود.

این که اصلاح طلبان و کسانی مانند هاشمی رفسنجانی چرا به این روز افتاده اند در آینده درباره اش سخن خواهیم گفت.

اگر فرض کنیم جمهوری اسلامی فروپاشی شد باز همین افرادی که مافیای قدرت-ثروت-اسلحه را دارند بر سر کار خواهند ماند و با عوض کردن نام جمهوری اسلامی به یک چیز دیگر دنبال سلطه ی ابدی خود خواهند بود.

کسانی که مساله ی فروپاشی را مطرح می کنند، آن هم با ترس و لرز، رژیم را با رژیم کمونیستی شوروی مقایسه می کنند و رژیم اسلامی را ایدیولوژیک گویند و چون شوروی فروپاشی شد، جمهوری اسلامی هم قرار است فروپاشی شود. جالب است به یاد داشته باشیم که منظور از فروپاشی شوروی فروپاشی جغرافیایی است. جدا شدن کشورهای مشترک المنافع، اوکراین، بلا روس و… از روسیه ی مادر و درستش این است که بگوییم نظام کمونیستی بنا به شرایط زمان سقوط کرد.

بنابر این نتیجه میگیریم که این سناریوهای نا پخته وارد و پس از شکست از دور خارج شدند:
۱- عدم صلاحیت دولت در مجلس
۲- ترور رهبران اصلاحات(پس از یورش اوباش رژیم به خانه کروبی مطرح شد)
۳- یورش کشورهای خارجی

و حال نوبت به صحبت درباره فروپاشی میرسد. ما نمی دانیم آنها چه قدر کلماتی از این دست برای پوشاندن حقیقت دارند و چه هنگام این کلمات به پایان خواهد رسید، لیکن امیدواریم این آخرینشان باشد.

برقرارباد آیین ریشه ای
پاینده ایران
کوبنده تندر
پرساوش

مشترک دیدگاهها بشوید

یک دیدگاه

  1. rejhime akhondi dar hale taghir ast na foro pashi nahveye estemar avaz shodeh lebasha avaz shodeh be jaye aba o amame kot o shalvar in ham az siyasate kasife akhondast .be omide azadi irane aziz az daste in dajal