نبرد ملی به جای «گدایی مدنی»

امروز ما شاهد آن هستیم که متحدان طبیعی رژیم اسلامی، چه از نوع اصلاح طلب و چه از نوع سلطنت طلب و چه از نوع شرمندگان سالهای ۵۷ در مخمصه پاسخگویی به نیروهای مبارز و برانداز افتاده اند. آنها که نزدیک به دو دهه با تئوری های ورشکسته ای مانند «مقاومت مدنی»، آن هم بدون خشونت، که ساخته و پرداخته اتاق های فکری سپاه پاسداران اسلام و پشتیبانان غربی این رژیم بوده است، گلوی خود را میدریدند، امروز با پاسخهای کلیشه ای که «هر مبارزه ای نیاز به زمان خود را دارد» و یا  «راه درست است، اما موسوی خیانت کرد» و یا اینکه «مردم آماده نبودند» میخواهند از گردآب، ریزش هوادارشان و کاهش دایره نفوذشان، رهایی یابند. دسته ای از بی شرم ترین شان کار را به جایی میرسانند که همصدا با بوق های تبلیغاتی رژیم، مردم ایران را شایسته مبارزه و در مقایسه با دیگر ملل بی شهامت خطاب میکنند.

تعجب نکنید که رسانه های رژیم و رسانه های غربی به همراه رسانه های اپوزیسیون قلابی همگام و همسو به دنبال سوژه های تبلیغاتی بی اهمیتی مانند سخنرانی های احمدی نژاد، مذاکرات اتمی، سنگسار سکینه، تحریم اقتصادی ایران، گروگانهای آمریکایی در دست رژیم و سایر موضوعاتی که از نظر خبری، تنها تیله های تبلیغاتی هستند، میروند. هر سه این نیروها از دور شدن افکار ایرانی ها از متون مبارزاتی، سود میبرند.

اما سکوت و لاپوشانی مسائل مهم مبارزاتی به نفع این مرتجعین ظاهرا دلسوز تمام نمیشود و آنها در فشار قرار دارند. نتیجه سکوت این متحدین طبیعی رژیم اسلامی، فرو ریزش نیروهای آنها و کم شدن دامنه نفوذ سیاسی آنها خواهد بود. از این روست که صدای صفحه خط خورده «مقاومت مدنی بدون خشونت»، دوباره اینجا و آنجا به شیوه تازه شنیده میشود. امید آنها بر این است که جوانان ایران در پس، گذشت زمان و گرد و خاک هرزه تبلیغات، اساس و نیازهای کلی را فراموش کنند. امید این است که با گزشت زمان کسی نپرسد پس این تئوری های شما چرا نتیجه نداد. تا این که این عقب مانده های بی شرم بتوانند نفسی تازه کنند و جنس بنجل را با رنگ و لعابی دیگر به عنوان جنس نو بفروشند.

اخیرا تارنمای civilresistance.net (مقاومت مدنی) یک فیلم آموزشی را انتشار داده است که گویا قرار است آبروی «سازگار»ها و «مخمل باف»ها را بخرد و آنچه آنها در سال پیش با «شور حسینی» خود نتوانستند بگویند را با شیوه «علمی» عرضه کند.

این تارنما نزدیک به هشت موسسه دیگر را نمایندگی میکند و هر کدام به اندازه کافی بودجه، نفرات و کارشناس دارند که ما میتوانیم بپذیریم، آنچه آنها منتشر میکنند نتیجه فکر و نظر آنهاست و اشتباهی در کار نیست.

این موسسه و موسساتی از این دست با وجود اینکه خود را کارشناس «مقاومت مدنی» میدانند، اما هدف اصلی و تاکید آنها بیشتر به پسوندی است که ویژه کشور ما به ارمغان آورده شده است و آن هم خاصیت «بدون خشونت» بودن این «مقاومت مدنی» است.

فیلمهای آموزشی از این نوع که از سوی موسسات اروپایی و آمریکایی این روزها در رسانه های فارسی زبان منتشر میشود تنها برای کنترل روند مبارزاتی جوانان ایران تهیه شده است و اساسا هیچ گونه رهنمودی، عملی، همساز و پاسخگوی نیازهای مبارزاتی ایرانیاران را به همراه ندارد.

این فیلم با مطرح کردن پرسشهای درست اما پاسخ های کاملا عام و ناکافی و آوردن نمونه های موفق مبارزات سندیکایی/ مدنی و نسبتا آزاد کشورهایی مانند شیلی، لهستان، فیلیپین، یوگسلاوی و … که شرایط آنها با شرایط ایران کاملا متفاوت است اینگونه وانمود میکند که رهنمودهای ذکر شده جهانشمول هستند و پاسخگوی نیازهای مبارزاتی ایران نیز میباشد.

در برنامه رادیویی روزهای ۱۶ و ۲۳ آبان «رادیو تندر» یاران در سایه پرداختن به نکات مطرح شده در این فیلم تفاوتهای شیوه های مبارزاتی «مقاومت مدنی» آنگونه که انجمن آن را تدوین کرده است را مورد بررسی قرار میدهند. به همچنین نکات اساسی تاکتیک های مبارزاتی که از سوی تندر در مبارزات جاری انجام میگیرد نیز تشریح میشود.

این دو برنامه به صورت فایل های صوتی کم حجم نیز تهیه شده است. به یاران گوشزد میشود:
از برنامه روز ۱۶ آبان فایل های ۷ تا ۱۲ را و
از برنامه ۲۳ آبان فایلهای ۱ تا ۸ را
حتما کپی کرده و در سطح وسیع پخش کنند.

۱۶ آبان ۶۳۷۴ برابر با ۷ نوامبر ۲۰۱۰
شرکت کنندگان: جمشید شارمهد.

[1], [2], [3], [4], [5], [6], [7], [8], [9]

۲۳ آبان ۶۳۷۴ برابر با ۱۴ نوامبر ۲۰۱۰
شرکت کنندگان: جمشید شارمهد، نیکدل.

[1], [2], [3], [4], [5], [6], [7], [8], [9]

مشترک دیدگاهها بشوید

3 دیدگاه

  1. درود جمشید جان
    مطلبی که در برنامه های رادیویی اخیر به آن نپرداختید، این بود:

    درباره ی مبارزه مدنی و جنبش شیلی و افریقای جنوبی و… حسابی بررسی کردید. شیلی پس از 10 سال آزاد شد. کسانی که سبز سبز می کنند و می گویند بروید در صف پمپ بنزین و االله اکبر بگویید ، یک نکته را سانسور می کنند و آن این که مبارزه و مخالفت با رژیم از همان سال 57 آغاز شد.

    مبارزه ی مدنی در دوران اصلاحات در اوج خود بود که با قتلهای زنجیزه ای، سرکوب دانشگاه و همین طور گام به گام شکست خورد.

    جنبش مدنی ایران، شکست خورده و مرده است برای همین کار به تقلب در انتخابات کشید، کار به تظاهرات خیابانی کشید. و کسانی که سخن از آزادی و سبز بودن می گویند همه ی بدی های سالهای پیش از احمدی نژاد را سانسورکرده و نادیده می گیرند..

  2. درود جمشید شار مهد درود بر جسارت وشجاعت وصداقت شما ومرگ بر اسلام دروغین و حامیان ان.

  3. من یک بختیاری اصیل هستم وبا توجه به اینکه میدانم این اعراب از جمله این آخوندهای دیوصفت از آنان میباشندمتنفرم وبه وجود خدا هم شک دارم میدانم ماانسانه سرکاریم برای تفریح وعشق دیگران که با مسائل خرافاتی آنان رادرگیر میکنندچه برسد به این دین ظالم که از محمد درغگو آمده

دیدگاه خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*
*