برگزیده برنامه های رادیو تندر در ماه مه ۲۰۰۹

۲۰۰۹-۰۵-۳۱

ما به دستور یاران در داخل با همه افراد و گروههایی که میتوانستند حرفی برای گفتن داشته باشند تماس گرفتیم و دوران مذاکرات ما به پایان رسیده است. در این دید و بازدید ها ما رک و روشن راه و روش خود را با آنها در میان گزاشتیم و پرسیدیم که آیا شما زمینه همکاری میبینید؟ بخش بزرگی از آنها سوگند خورده اند که برای براندازی این رژیم کاری انجام ندهند و به نظر میرسد که به سوگند خود نیز وفادار خواهند ماند.
واماندگان سیاسی در گفتگوها از «شرایط حساس و ویژه کشور» نام میبرند که در این شرایط نباید دست به اقدامات شدید زد. ما میگوییم این «شرایط حساس» نتیجه مبارزات بی‌وقفه جوانان کشور هست. ما این شرایط را به زیان رژیم و پشتیبانانش و به نفع نیروهای ملی تغییر داده‌ایم این «شرایط حساس» برای دشمن ارزان بدست نیامده است.
پس از چند هفته دید و بازدید با این «اپوزسیون دکوراتیو» برای ما ثابت شد که اکثریت این جماعت از خود ما بیشتر میترسند تا از رژیم. ما نتیجه گفت و شنودهای خود را به یاران گزارش کردیم و نتیجه این است که ما باید تنها با اتکا به نیروهای عظیم جوانان انقلابی میهن که خواهان بهروزی خویش هستند، آینده ایران را بسازیم.

آقای «رضا دیبا» میگوید: «من رهبر میشوم اما ۵ ملیون برای شما خرج بر میدارد». به نظر میرسد ایشان زیاد به کانال شهرام همایون نگاه کرده است. چرا ایشان مخارج مبارزه احتمالی خود را با ۴۸ ملیونی که از عربستان دریافت کرده اند هزینه نمیکنند؟ ایشان چرا این مخارج را از فروش ساختمان ۱۲۸ ملیونی خود در لس آنجلس هزینه نمیکنند؟
آقای «رضا دیبا» میگوید: من اروپا و آمریکا را متقاعد میکنم که در جهت منافع ایران که هم آن منافع خودشان هم میتواند باشد گام بردارند. شما آقا دروغ میگویید. شما هم آن کار تقیه اجداد مادری خود را انجام میدهید. هیچ فردی در جهان نمیتواند با مذاکره کشورها را متقاعد کند سیاست‌هایشان را تغییر دهند. سیاستهای آمریکا و اسرایل و کشورهای اروپایی بر اساس منافع کشور خودشان تدوین میشود و نه بر اساس مذاکرات با یک شازده که در بین هم‌میهنان خودش نیز اعتباری ندارد.
سیاست کشورهای بیگانه نسبت به ایران را تنها با زور میشود تغییر داد و نه مذاکره. این زور هم آن زور نیروهای ملی است که در میهن راه «تندر» یعنی «مشت و گلوله» را برگزیده است. روابط داشتن با پسرخاله کلینتن و خواهرزاده ملکه انگلیس به درد مبارزین ایرانی نمیخورد. کسانی میتوانند در باره مبارزه و رهبری ایران صحبت کنند که دست کم یک گنجشگ را از درخت جمهوری اسلامی پرانده باشند. این بچه های بلوچ هستند که هفته پیش گفتند در کشور چه کار باید کرد، این بچه های کرد هستند که هر روز با رژیم دست به گریبان هستند، این «ببرهای مازندران» هستند که حق گفتگو دارند، این جنبش تندر است که راه میرود و راه نشان میدهد. دیگر بس است آقای رضا، انقدر حرف مفت نزنید!

در باره راه اندازی دوباره «رادیو تندر» روی ماهواره ما باز با یک تلویزون تماس گرفتیم و آنها موافقت کردند که برنامه های ما را پخش کنند، اما ما دلمان نمیرود که با آنها همکاری کنیم، با وجود اینکه موافقت خود را نیز اعلام کرده اند. زیرا برای هر گونه همکاری ما مجبور به ملاحظه دیگر شنوندگان آن رسانه هستیم و این درست هم آن چیزی است که ما نمیخواهیم. ما قرار است که فقط ملاحظه نیازهای تکآوران تندر را بکنیم و نه غیر از آن. از این نظر ما مجبور به جمع آوری مخارج راه‌اندازی دوباره رادیو روی ماهواره هستیم. راه دیگری موجود نیست. یا ما مخارج راه اندازی دوباره رادیو را علارغم وجود لاشخورهایی مانند «کانال یک» و «پارس تی وی» و ثایر تلویزیونهای لس آنجلسی، خود تامین میکنیم و یا اینکه به هم اینگونه بدون رسانه ماهواره‌ای راهمان را ادامه میدهیم.
همه این لاشخورها جز سرگرم کردن مردم و در بهترین حالت، هرز دادن نیروها، کار دیگری تا کنون انجام نداده اند و به نظر میرسد در آینده هم تغییری در رفتارشان بوجود نخواهد آمد. ما از ادعاهای این جماعت چیزی ندیدیم. آنها یا پا به پای ما باید پیش بیایند و یا باید از صحنه خارج بشوند.
من به شما میگویم اگر رسانه ما در شش ماه گزشته قطع نمیشد و کار آموزشی و تبلیغاتی ما ادامه میافت، امروز کسی نمیتوانست در تهران و در شهرستانها صندق انتخابات نسب کند. در نبود رسانه سراسری، کار تندر کندتر میشود.

اگر ما بتوانیم پوشش تبلیغاتی به جنبش آزادیبخش ایران بدهیم بی شک تلفات جانی و مالی کاهش خواهد یافت. آن افرادی که ادعا میکنند که میخواهند کشت و کشتار کم باشد، اگر به راستی در حرف خود صادق هستند تنها یک راه برای آنها نمیماند و آن هم پشتیبانی از «تندر» هست. زیرا این تنها «تندر» است که میتواند به پاسدار و بسیجی تضمین جانی بدهد و نه کسانی که گل سر لوله تفنگ پاسدار میگذارند. آنها که سر لوله تفنگ بسیجی گل میگذارند با پاسدار و بسیجی در جنگ نیستند که حالا بنا داشته باشند به آنها تضمین جانی بدهند. این تنها انجمن پادشاهی هست که میتواند بین نیروهای مبارز و در صحنه توازن و تفاهم بوجود بیاورد. کسانی که خود بخشی از دعوا هستند، کسانی که بند نافشان از جمهوری اسلامی کنده نشده و کسانی که دوست و دشمن را نمیشناسند و لاجرم راه حل را نیز نمیشناسند، قادر به بوجود آوردن همآهنگی بین مبارزین نیستند. کسانی که تا دیروز حق و حقوقی برای جوانان بلوچ قایل نبودند، کسانی که تا دیروز حق و حقوقی برای بچه های کرد میهن قایل نبودند و آنها را تجزیه طلب مینامیدند، قادر به ایجاد همبستگی بین اقوام ایرانی نیستند. اما انجمن پادشاهی قادر است. زیرا صفوف انجمن از هم این جوانان تشکیل شده است.
این انجمن پادشاهی است که میتواند اتحاد بوجود بیاورد، که از هم اکنون برنامه های خود را به صورت شفاف برای آینده ایران بیان میکند. کسانی که همه چیز را موکول به بعد از سرنگونی احتمالی رژیم میکنند، نمیتوانند اتحادی بوجود بیاورند. زیرا آنها از هم اکنون دروغ میگویند و اعتباری ندارند.

[1], [2], [3], [4], [5], [6], [7], [8]

۲۰۰۹-۰۵-۲۴
در مبارزات ملی و آزادیبخش، اتحاد بوجود نمیآید بلکه از سوی یک نیروی قوی سیاسی تحمیل میشود. ما انسانها با وجود اینکه حیوانات اجتماعی هستیم میل به تکروی داریم زیرا در همنشینی و اتحاد باید بخشی از آزادی خود را از دست بدهیم.
رژیم جمهوری اسلامی در سی سال گذشته خود، زمینه همسویی هم میهنان را بوجود آورده است.
گروهی سیاست باز ساده اندیش با بیان اینکه، برای سرنگونی این رژیم تنها کافی است مردم در یک روز بپا خیزند، کوشش میکنند ناتوانی خویش را به گردن مردم بیندازند.
اتحاد را کسانی میتوانند بوجود بیاورند که خود صاحب حد اقل نیرو باشند.
بعضی ها اتحاد را یک شلغم شوربایی از هویج، سیر، هندوانه و موز هندی میدانند. هدفهایی مانند «رفراندم» و «حقوق بشر» از این نوع است. کسانی که نظریات خود را آنقدر بی اهمیت و ناچیز میدانند که حاضر به گزشتن از آن هستند لایق یک اتحاد نیستند.

چندیست که دیگر حمله ها نسبت به افراد انجمن پادشاهی جای خود را به حمله های تئوریک داده است.
هم سلطنت طلب‌های فراری و هم کمونیستهای بازنشسته و هم ملی مذهبی ها از ما میپرسند که شما که میگویید رژیم را باید با مشت و گلوله به زیر کشید، آیا شما از «مجاهدین» قوی تر هستید؟ و آیا سرمایه شما از آنها بیشتر است؟ آیا فکر میکنید جنگ مسلحانه پاسخ میدهد؟
ما میگوییم: مجاهدین نه تنها مبارزه مسلحانه را کنار گزاشته اند بلکه خود مبارزه را نیز کنار گزاشته اند. آنها همیشه به عنوان چوب دستی قدرتهای بیگانه تابع برنامه‌های آنها برای ایران بوده اند. زمانی همسایه شمالی آنها را در اختیار داشت، زمانی چوب دست صدام و زمانی چوب دست آمریکا و اکنون در دست اروپا علیه ایران پرورده میشوند.
اگر میخواهید ببینید که آیا مبارزه مسلحانه کار ساز است یا نه، چرا به عملکرد جمهوری اسلامی توجه نمیکنید؟ جمهوری اسلامی و حزب الله ۳۰ سال است که به صورت مسلح بر سر ایرانی ها میکوبند و تا آنجا که به شیوه مبارزه ربط دارد موفق هم بوده اند. دلیل اینکه این واقیت ساده را ظاهرا نمیبینید این است که فرزندان ایران بیشتر میترسید تا رژیم و ترجیح میدهید این رژیم بر سر کار بماند تا اینکه جوانان آریابوم اداره کشور را در دست بگیرند.
[1], [2], [3], [4], [5], [6], [7], [8], [9], [10], [11]

۲۰۰۹-۰۵-۱۷
میزگرد هفتگی «تندر»
جمشید:
در باره شعار سیاستمداران ورشکسته که میگویند: «ملت ایران انقلاب نمیخواهد».
ورشکستگان چپ، ملی مذهبی و سلطنت طلب به همراه پسر عموهای اصلاح‌طلبشان امروز فریاد میزنند که «مردم دیگر حاضر نیستند روی آینده خود قمار کنند». ما میپرسیم کارگری که شش ماه از حقوق خود را نگرفته چه دارد که قمار کند؟ دانشجویی که حق بیان و حق شرکت در سرنوشت خود را ندارد، چه چیزی را دارد که در قمار ببازد؟ زنی که در سایه قانونهای ارتجایی اسلامی تبدیل به انسان درجه دوم شده است، چه چیزی دارد که در قمار ببازد؟
اگر از این ورشکستگان بپرسی در کشور «تونبوکتو» رژیمی حاکم است که قدرتش بر اساس سپاه، اسلحه و زور استوار است، راه حل شما چیست؛ بی شک راه حل «تندر» را پیشنهاد میکنند. اما در باره آریابوم ما ایران، خفه میشوند.

نیکدل:
فراریان سلطنت طلب در زمان پادشاه نتوانستند جلوی انقلاب را بگیرند چگونه میخواهند با این سخنها جلوی حرکت کوبنده ایرانیان را بگیرند؟
جمهوری اسلامی با وجود این خیانتکاران نیازی به «سربازان امام زمان» اش ندارد.

اعتمادی:
ارتش شاهنشاهی برای مقابله با نیروهای خارجی ساخته شده بود. برآورد بر این بود که کشور از سوی دشمن داخلی (که منظور بیشتر حزب توده بود) مورد خطر قرار نمیگیرد. بر خلاف روش رضا شاه بزرگ، فرزند او، آریامهر، نتوانست دریابد که دشمن واقعی ایران علاوه بر همسایگان خارجی نیروی عقب گرا و اهریمنی اسلام است.
[1], [2], [3], [4], [5], [6], [7], [8]

۲۰۰۹-۰۵-۰۳
میز گرد هفتگی جمشید.
[1], [2], [3], [4], [5], [6], [7]

دیدگاه خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*
*